Bugün takvimde sıradan bir gün değil… Bugün, bu dünyadan erken ayrılan çok sevdiğim bir dostumun doğum günü. Hayat bazen insanın elinden en güzel cümlelerini alıp sessizliği bırakıyor geriye. Sen gittikten sonra bunu daha iyi öğrendim. Çünkü bazı insanlar öldüğünde sadece bir insan eksilmez; birlikte gülünmüş kahkahalar, yarım kalmış sohbetler, kurulmuş hayaller ve insanın içine işleyen güzel anılar da eksilir. Bugün seni düşünürken, yıllar önce birlikte yürüdüğümüz sokaklar birer birer gözümün önünden geçiyor. Çay bardaklarının buğusunda kurduğumuz hayaller, gecenin geç saatlerine kadar süren sohbetler, bazen hiçbir şey konuşmadan aynı sessizliği paylaşabilmemiz… Meğer dostluk tam da buymuş. İnsan herkese kendini anlatamaz. Ama bazı insanlar vardır; tek bakışıyla seni anlar. İşte sen öyle bir dosttun. Hayatın bütün telaşı içinde birbirimize ayırdığımız zamanların ne kadar kıymetli olduğunu sen gittikten sonra daha iyi anladım. O günlerde "yarın yine görüşürüz" diyorduk. Meğer insanın en büyük yanılgısı buymuş. Çünkü bazı yarınlar hiç gelmiyor. Bugün doğum günün… Eskiden olsa telefonunu arar, ilk kutlayan olmak için yarışırdım. Belki küçük bir pasta alır, birlikte bir çay içer, geçmişi konuşurduk. Şimdi ise sana ulaşmanın tek yolu dualarım oldu. Bazen gökyüzüne uzun uzun bakıyorum. Bulutların arasında bir yerde beni duyduğunu düşünmek istiyorum. Belki de her rüzgâr estiğinde bana "İyiyim" demek istiyorsundur. Belki de yıldızlar bu yüzden daha parlaktır geceleri. Çünkü sen de onların arasında gülümseyerek bizi izliyorsundur. Dostluk dediğimiz şey zamanla eskimiyor. Aksine, yokluğunda daha da büyüyor. Sen artık bu dünyanın hiçbir sokağında yürümüyor olabilirsin ama hatıraların hâlâ benimle aynı masaya oturuyor. Bazen çay içerken boş kalan sandalyeye istemsizce bakıyorum. İnsan alışıyor derler ya… Hayır… İnsan sadece özlemeyi öğreniyor. Bazı insanlar sevgiyi yalnızca aşkta arar. Oysa gerçek sevgi bazen bir dostun omzunda saklıdır. Gerçek aşk sadece iki insanın birbirine duyduğu his değildir. Gerçek aşk; vefadır… Hatırlamaktır… Yıllar geçse de unutmamaktır. Bugün seni anarken yüreğimde yalnızca hüzün yok. Minnet de var. İyi ki yollarımız kesişmiş. İyi ki aynı sofrada ekmek paylaşmışız. İyi ki aynı gökyüzüne bakıp aynı hayalleri kurmuşuz. İyi ki hayat bana seni tanıma fırsatı vermiş. Keşke zaman biraz daha cömert olsaydı. Keşke gidişin bu kadar erken olmasaydı. Keşke bugün yine yanımda olsaydın da doğum gününü birlikte kutlasaydık. Ama biliyorum… Bazı insanlar ölmez. Çünkü onları yaşatan şey nefesleri değil, bıraktıkları izlerdir. Sen de benim hayatımda silinmeyecek izler bıraktın. Bazen bir şarkıda… Bazen eski bir fotoğrafta… Bazen de hiç beklemediğim bir anda aklıma düşüyorsun. İşte o zaman anlıyorum ki gerçek dostluk ölümle bitmiyormuş. Sadece şekil değiştiriyormuş. Artık konuşamıyoruz belki… Ama ben hâlâ sana içimden cümleler kuruyorum. Hâlâ güzel bir haber aldığımda "Bunu sana anlatsaydım ne çok sevinirdin." diye düşünüyorum. Hâlâ zor zamanlarımda sesini duyar gibi oluyorum. Ve biliyorum… İnsan sevdiğini gerçekten seviyorsa, ölüm yalnızca bedenleri ayırıyor. Kalpleri asla. Bugün doğum günün… Belki gökyüzünde meleklerle kutluyorsundur. Belki annenin, babanın ya da senden önce giden sevdiklerinin yanındasındır. Bilmiyorum… Ama şunu biliyorum: Bu dünyada seni unutmayan bir dostun var. Ve o dost, bugün ellerini semaya açıp senin için dua ediyor. Ruhun huzur içinde olsun. Mekânın cennet olsun. Doğum günün kutlu olsun güzel dostum. Sen gittin… Ama dostluğun, sevgin ve bıraktığın güzel hatıralar yaşamaya devam ediyor. Ben yaşadığım sürece adını kalbimde taşıyacağım. Çünkü bazı insanlar unutulmaz. Bazı dostluklar zamana yenilmez. Ve bazı sevgiler… Ölümden bile daha güçlüdür. Doğum günün kutlu olsun can dostum… Seni özlemle, sevgiyle ve dualarla anıyorum. Ruhun şad, mekânın cennet olsun.