Bu Sadece Bir İlçenin Değil, Bir Bölgenin Gerçeği Bu mesele yalnızca Silvan’ın değil; bölgenin tamamında derinleşen bir toplumsal yaradır. Diyarbakır’dan Mardin’e, Batman’dan Şırnak’a kadar gençlerin omzuna binen yükler benzeşiyor. İntihar vakaları, borç batağı, bağımlılıklar ve geleceksizlik hissi; artık yerel haberlerin satır aralarında kaybolamayacak kadar yaygın.   Bölgesel Gerçek: Gelecek Yokluğu Bölgede gençlerin karşısına çıkan tablo nettir: sınırlı istihdam, güvencesiz işler, eğitim sonrası karşılığı olmayan diplomalar. Genç, emeğinin değer görmediği bir ortamda “yarın” kuramaz. Bu boşlukta hızlı çözümler pazarlanır: bahis, kolay kredi, elden borç. Sonu ise çoğu zaman aynı olur: borç, baskı ve yalnızlık.   Bahis: Dijital Bir Salgın Bahis artık sadece kahvehanelerde değil; cebimizde. İnternet ve mobil uygulamalar, gençlere “şans” adı altında umut satar. İlk kazançlar bir illüzyondur; kayıp geldikçe borç büyür. Bahis bağımlılığı, bölgede sessiz bir salgın gibi yayılıyor ve çoğu zaman fark edildiğinde iş işten geçmiş oluyor.   Banka Faizleri: Resmi Kıskacın Bedeli Kredi kartları ve tüketici kredileri, işsizliğin yüksek olduğu bölgede gençleri faiz sarmalına çekiyor. Asgari ödemeler borcu bitirmez, uzatır. İcra tehdidi, telefonlar, mesajlar… Bu baskı, ruh sağlığını aşındırır. Borç artık rakam olmaktan çıkar; psikolojik bir kuşatma halini alır. , Tefecilik: Karanlık ve Tehlikeli Resmi kanallar kapandığında devreye tefeciler girer. Yüksek faiz, haftalık ödeme, tehdit… Bu aşamada borç, yalnızca ekonomik değil hayati bir risk olur. Gençler çoğu zaman korkudan konuşamaz; aileye ve kuruma başvuramaz. Suskunluk, tuzağı derinleştirir. Rehberlik Neden Yetmiyor? Okullarda ve ilçelerde bulunan Rehberlik ve Araştırma Merkezleri, çoğu yerde krizden sonra hatırlanan birimler olarak kalıyor. Oysa rehberlik; sınav ve yönlendirmeden ibaret değildir. Finansal okuryazarlık, bağımlılık farkındalığı, erken risk taraması ve aileyle eşgüdüm rehberliğin temel görevleri olmalıdır. Bölge genelinde bu hizmetlerin personel, zaman ve yetki bakımından güçlendirilmesi şarttır.   Ne Yapılmalı? Bahis ve borç bağımlılığıyla mücadele için bölgesel programlar başlatılmalı. Gençlere yönelik faizsiz/düşük faizli sosyal destek fonları kurulmalı. Tefecilikle etkin mücadele için güvenli ihbar ve koruma mekanizmaları oluşturulmalı. Rehberlik hizmetleri, önleyici ve sahaya inen bir yapıya kavuşturulmalı. Sosyal Toplum Araştırma Merkezleri bölge genelinde yaygınlaştırılarak mahalle bazlı çalışmalar yapılmalı. Bir gencin borç yüzünden hayattan vazgeçmesi kader değildir. Bu, yanlış politikaların ve yetersiz sosyal desteklerin sonucudur. Bölge gençliğini bahis–faiz–tefeci üçgenine mahkûm eden düzen değişmedikçe, kayıplar da devam edecektir. Sormamız gereken soru şudur: Bir genci daha mı kaybedeceğiz, yoksa onu hayatta tutacak sistemi mi kuracağız?